
12 min
BLOG
Doç. Dr. Caner Sarıkaya
Spinal schwannom ve nörofibrom, omurilikten çıkan sinir köklerinin kılıfından gelişen iyi huylu tümörlerdir. İkisi de yavaş büyür ve DSÖ derece 1 olarak sınıflandırılır. Schwannom, menenjiom ile birlikte omurilik zarının içinde, omuriliğin dışında yerleşen tümörlerin en sık görülen türüdür. Nörofibrom ise vücuttaki en sık sinir kılıfı tümörüdür ve özellikle nörofibromatozis tip 1 (NF1) hastalarında birden fazla sayıda görülür.
İki tümör MR'da birbirine benzeyebilir, ama büyüme şekilleri, eşlik ettikleri genetik hastalıklar ve uzun dönem seyirleri farklıdır. Bu yazıda ikisini birlikte ve farklarıyla ele alıyoruz.
Son güncelleme: 12 Kasım 2026. Yazan: Doç. Dr. Caner Sarıkaya, beyin ve sinir cerrahı
Sinir lifleri, Schwann hücreleri ve çevresindeki bağ dokusundan oluşan bir kılıfla sarılıdır. Bu kılıftan gelişen tümörlere sinir kılıfı tümörleri denir. Kafa çiftlerinden, omurgadaki sinir köklerinden ve kol-bacaktaki sinirlerden kaynaklanabilirler. Çoğu yavaş büyür. Tek başına ortaya çıkabildikleri gibi nörofibromatozis tip 1 (NF1), nörofibromatozis tip 2 (NF2) ve schwannomatozis gibi genetik hastalıkların parçası olarak da görülebilirler.
Omurgada en sık iki türü schwannom ve nörofibromdur. Omurilik tümörlerinin genel sınıflaması için omurilik tümörü yazımıza bakabilirsiniz.
Schwannom, neredeyse tamamen Schwann hücrelerinden oluşan iyi huylu bir sinir kılıfı tümörüdür. Omurgada sinir köklerinden çıkar, çoğunlukla tektir ve çevresinden ayrılabilen kapsüllü bir yapıdadır. En sık 40-60 yaşları arasında görülür.
Omurga tümörleri bulundukları bölmeye göre ekstradural (yaklaşık %55), intradural ekstramedüller (yaklaşık %40) ve omuriliğin kendi dokusundan gelişen intramedüller (yaklaşık %5) olarak üçe ayrılır. Omurilik zarının içinde, omuriliğin dışında yerleşen intradural ekstramedüller grubun başlıca tümörleri menenjiom, schwannom ve nörofibromdur.
Spinal schwannom yılda 100.000 kişide yaklaşık 0,3-0,4 sıklıkla görülür. Tümörlerin yaklaşık %75'i sinir kökünün arka (duyu) liflerinden gelişir. Bu yüzden ilk belirtiler çoğunlukla kola veya bacağa yayılan kök ağrısıdır.
Schwannomların %90'dan fazlası tek başına ve kalıtsal bir hastalık olmadan (sporadik) ortaya çıkar. Bu sporadik tümörlerin %50-75'inde 22. kromozomdaki NF2 geninde bir değişiklik bulunur. Bu gen normalde hücre büyümesini frenleyen merlin adlı proteini üretir. Birden fazla schwannom görülmesi NF2 veya schwannomatozisi düşündürür. Spinal schwannomlar en sık NF2 ile ilişkilidir, ancak NF1 hastalarında da görülebilir. Schwannomatozisli hastalarda tümörler ağrılı olabilir.
Schwannomlar baş ve boyun derisinde, kol ve bacaklardaki sinirlerde de gelişebilir. Kafa içinde en sık işitme ve denge sinirinden kaynaklanır (vestibüler schwannom). Bu tümörler hakkında köşe tümörü ameliyatı sayfamızda bilgi bulabilirsiniz.
Nörofibrom en sık görülen periferik sinir kılıfı tümörüdür. Schwannomdan farkı, tümör Schwann hücrelerinin arasında normal hücrelerin de bulunması ve tümörün sinirin içine yayılarak büyümesidir. Tümör gelişimi için hücrelerde nörofibromin adlı proteinin işlevini tamamen kaybetmesi gerekir.
Nörofibromlar çoğunlukla deride yerleşir. Daha az sıklıkla orta büyüklükteki derin sinirlerden, sinir ağlarından (pleksus), büyük sinir gövdelerinden ve omurgadaki sinir köklerinden gelişir. Çoğu tek ve sporadiktir. Yaş ve cinsiyet farkı yoktur. Birden fazla nörofibrom genellikle NF1 zemininde görülür ve 5-10 yaşlarında ortaya çıkmaya başlar. Pleksiform nörofibromlar ise çoğu zaman doğuştandır.
Sinir kökü omurilik kanalından çıkarken iki omur arasındaki dar bir delikten (foramen) geçer. Bu kökten gelişen tümör delik boyunca dışarı doğru büyüyebilir. Tümörün delikteki kısmı daralır, kanal içindeki ve dışındaki kısımları genişler. Ortaya çıkan görünüme dambıl ya da kum saati tümörü denir. Bu görünüm schwannomlarda tipiktir, ama her dambıl tümör schwannom değildir. Örneğin nöroblastom da bu şekli alabilir. Boğum bazen omurilik zarı (dura) seviyesinde de oluşabilir.
Sinir deliğinin genişlemesi bu tümörlerin karakteristik bulgusudur. Çoğu zaman düz grafide bile fark edilebilir ve tümörün uzun süredir var olan iyi huylu bir yapı olduğunu gösterir. Nörofibromların çoğu omurilik zarının içinde yerleşir, ama bir kısmı zarın dışında büyüyerek sinir deliğini genişletir ve dambıl şekli alır.
Dambıl schwannomlar, tümörün nerede boğumlandığına ve nereye uzandığına göre sınıflandırılır. Ameliyat yaklaşımı bu sınıflamaya göre planlanır.
| Tip | Yerleşim |
|---|---|
| Tip I | Kanal içinde, zarın hem içinde hem dışında. Boğum dura seviyesinde. |
| Tip IIa | Tamamen zarın dışında, sinir deliğini aşmaz. |
| Tip IIb | Zarın dışında, kanal içinden omurga yanına (paravertebral) uzanır. |
| Tip IIc | Zarın dışında, sinir deliğinden omurga yanına uzanır. |
| Tip IIIa | Zarın hem içinde hem dışında, sinir deliğine uzanır. |
| Tip IIIb | Zarın hem içinde hem dışında, omurga yanına uzanır. |
| Tip IV | Zarın dışında, omur gövdesinin içine uzanır. |
| Tip V | Zarın dışında, laminayı aşındırarak omurganın arkasına uzanır. |
| Tip VI | Kemikte birden çok yönde aşınma yapar. |
Birinci ve ikinci boyun omuru (C1-C2) seviyesindeki schwannomlar vertebral artere komşu olabilir ve ameliyatta ek dikkat gerektirir.
Bu tümörler yavaş büyüdüğü için uzun süre belirti vermeyebilir ve bazen başka bir nedenle çekilen MR'da tesadüfen bulunur. Deride yerleşen nörofibromlar genellikle yumuşak, hareketli ve ağrısızdır. Spinal schwannomlu hastalar ise çoğunlukla lokal ağrıyla başvurur. Nörolojik kayıp geç dönemde gelişir. Tümörün neye bastığına göre şu tablolar ortaya çıkabilir:
Yatarken ve gece artan ağrı omurga tümörleri için tipik bir bulgudur.
Bu şikâyetler boyun ve bel fıtığına benzeyebilir. Ayrıntılar için omurilik tümörü belirtileri yazımıza bakabilirsiniz.
Tanıda kontrastlı MR kullanılır. MR, tümörün hangi sinir kökünden çıktığını, omuriliğe ne kadar bastığını ve sinir deliğinden dışarı uzanıp uzanmadığını gösterir. Kesin tanı ve iki tümörün ayrımı ise patoloji incelemesiyle yapılır.
Belirtilere bakarak tümörün omuriliğin içinde mi, dışında mı olduğunu ayırt etmek çoğu zaman zordur. Schwannomlar sıklıkla kök ağrısıyla başlar, omurilik basısına ait belirtiler sonradan eklenir. Düz grafide genişlemiş bir sinir deliği dambıl tümörü düşündürebilir.
Schwannomda mikroskopta çoğunlukla iki farklı doku görülür. Antoni A dokusu sıkı dizilmiş hücrelerden oluşur ve çekirdeklerin çit gibi sıralandığı Verocay cisimcikleri içerebilir. Antoni B dokusu daha gevşektir, yağ yüklü hücreler ve kalınlaşmış damarlar içerir. DSÖ kriterlerine göre tümörde S100 veya SOX10 belirteçlerinin yaygın olarak boyanması gerekir.
Nörofibromda tümör, sinir içine yayılan, hücre yoğunluğu düşük iğsi hücrelerden ve jöle ile kolajen arası kıvamda bir ara maddeden oluşur. Schwann hücreleri S100 ile boyanır, CD34 boyasında ise kafes benzeri bir görünüm ortaya çıkar. Sinir içi yerleşim ve hastada NF1 bulunması tanıyı destekler. Schwannomda bu kafes görünümünün olmaması iki tümörü ayırmaya yardımcı olur.
| Schwannom | Nörofibrom | |
|---|---|---|
| Hücre yapısı | Neredeyse yalnızca Schwann hücreleri | Schwann hücreleri ve normal hücrelerin karışımı |
| Büyüme şekli | Kapsüllü, sinirden ayrılabilir | Sinirin içine yayılarak büyür |
| İlişkili genetik hastalık | NF2, schwannomatozis (nadiren NF1) | NF1 |
| Sık görüldüğü yaş | 40-60 yaş | Her yaşta, NF1'de 5-10 yaştan itibaren |
| Kötü huylu dönüşüm | Son derece nadir | Pleksiform ve büyük sinir içi tümörlerde mümkün |
Schwannom alt tipleri:
Nörofibrom alt tipleri:
Sinir köklerinden gelişen tümörlerin hepsi schwannom veya nörofibrom değildir. Ayırıcı tanıda şu tümörler de değerlendirilir:
Schwannomun kötü huylu tümöre dönüşmesi son derece nadirdir. Deride yerleşen tek nörofibromlar da iyi huyludur. Buna karşın pleksiform nörofibromlar, atipik nörofibromlar ve büyük sinirlerin içinden gelişen nörofibromlar zamanla kötü huylu periferik sinir kılıfı tümörüne (MPNST) dönüşebilir.
NF1 hastalarında daha önceden bilinen bir nörofibromun hızla büyümesi veya ağrı yapmaya başlaması bu yüzden mutlaka değerlendirilmelidir.
Belirti veren ya da büyüyen tümörlerde tedavi ameliyattır. Amaç, sinir kökünü ve omuriliği koruyarak tümörün tamamını çıkarmaktır.
Tip I, IIa, IIIa, bazı üst boyun IIIb ve bazı tip VI tümörler genellikle arkadan yapılan ameliyatla çıkarılabilir. Tip IIa ve IIIa tümörlerin tamamen çıkarılması için çoğu zaman faset ekleminin tamamen alınması gerekir. Omurganın arka yapıları belirgin ölçüde etkilenirse vida ile sabitleme (enstrümantasyon) gerekebilir.
Sinir uyarıcı (stimülatör) ile kapsül üzerinde sinir lifi içermeyen güvenli bir bölge belirlenir. Kapsül buradan açılır ve tümörün içi boşaltılır. Tümör sinir deliğine girdiği bölümde sinirden çoğu zaman ayrılamaz. Bu durumda sinir liflerine yapışık ince bir kapsül bırakılabilir ve bu genellikle iyi bir sonuç sağlar.
Sinir deliğinin dışına uzanan bölümü büyük olan (vertebral arterin ötesine uzanan) tip IIb, IIc ve IIIb tümörlerde önden ve arkadan birlikte yapılan kombine yaklaşım önerilir. Bir seride hastaların yaklaşık %10'unda vida ile sabitleme gerekmiştir.
Çoğu zaman sinir kökünün bazı lifleri korunabilir, ama bazen kökün tamamen kesilmesi gerekir. Özellikle büyük tümörlerde tümörün tuttuğu lifler çoğunlukla zaten işlev görmediği ve komşu kökler bu görevi üstlenebildiği için yeni bir kayıp gelişmeyebilir. Güç kaybı riski schwannomda nörofibroma göre, boyun tümörlerinde bel tümörlerine göre ve omurilik zarının dışına uzanan boyun tümörlerinde daha yüksektir.
Schwannom çoğunlukla sinirden ayrılabildiği için tamamen çıkarılabilir. Selüler ve pleksiform alt tiplerde bu daha zor olabilir. Nörofibrom ise sinirin içine yayılarak büyüdüğü için ameliyat planı tümörün yerine ve tuttuğu sinire göre yapılır. Omurga ve omurilik tümörlerinin cerrahi tedavisi hakkında omurga ve omurilik tümörleri sayfamızda bilgi bulabilirsiniz.
Spinal schwannomlar tamamen çıkarıldığında nadiren tekrarlar ve hastaların büyük çoğunluğunda kalıcı iyileşme sağlanır. Tekrarlama daha çok NF2 hastalarında görülür. NF1, NF2 veya schwannomatozis gibi genetik hastalığı olanlarda farklı seviyelerde yeni tümörler gelişebileceği için düzenli MR takibi gerekir.
Omurilik içinden gelişen bir başka tümör türü için spinal ependimom yazımıza bakabilirsiniz. Adres ve randevu bilgilerine iletişim sayfamızdan ulaşabilirsiniz.
Omurilik tümörlerinin türleri, omurilik içi ve dışı tümörlerin farkı, tanı ve tedavi seçenekleri hakkında temel bilgileri bu yazıda bulabilirsiniz.
Sırt ve boyun ağrısı, uyuşma, güçsüzlük ve yürüme bozukluğu omurilik tümörünün belirtisi olabilir. Hangi şikâyetlerin önemli olduğunu bu yazıda bulabilirsiniz.
Omurga ve omurilikte yerleşen tümörlerin ameliyatla tedavisi, ameliyatın amacı ve sonrasındaki süreç hakkında bilgi alabilirsiniz.
Beyinciğin alt kısmının kafatası tabanından omurga kanalına sarkmasıdır. Ense ağrısı, baş dönmesi ve uyuşma yapabilir; tedavi şikâyetlere ve görüntülemeye göre planlanır.
Beyin ameliyatı geçiren bir kişinin iyileşme süresi, ameliyatın türüne ve hastanın genel sağlık durumuna bağlı olarak genellikle birkaç haftadan birkaç aya kadar sürebilir.
Beyin omurilik sıvısının beyin boşluklarında birikmesine hidrosefali denir. Şant ameliyatı, fazla sıvının vücudun başka bir bölgesine aktarılmasını sağlar.
Beyin ameliyatı sonrası süreç, hastanın genel durumu ve ameliyatın kapsamına göre önce yoğun bakımda izlemle başlar, ardından taburculuk sonrası fiziksel, zihinsel ve duygusal rehabilitasyonu içeren kademeli bir iyileşme süreciyle devam eder.
Beyin ameliyatı, tüm cerrahi işlemlerde olduğu gibi enfeksiyon, kanama ve anesteziye bağlı risklerin yanı sıra nörolojik hasar, felç, konuşma bozukluğu gibi kalıcı komplikasyonlar riski de taşıyan ciddi bir girişimdir.
Bel kayması ameliyatı, omurlar arasındaki bozulmuş dengeyi düzeltmek ve sinirler üzerindeki baskıyı gidermek amacıyla uygulanan cerrahi bir yöntemdir. Bu operasyonun temel hedefi, omurgayı stabilize ederek hastanın ağrı ve hareket kısıtlılığı gibi şikayetlerini kalıcı olarak hafifletmektir.

Vidasız Kanal Daralması Ameliyatı
Vidasız kanal daralması ameliyatı, omurgaya vida veya plaka yerleştirilmeden yapılan cerrahi bir yöntemdir. Burada amaç, daralmış kanalı genişletmek ama aynı zamanda omurganın doğal yapısını korumaktır

Bel Fıtığı Ameliyatı Olanların Bilmesi Gerekenler
Bel fıtığı, bel bölgesindeki omurlar arasındaki diskin dışarı taşarak sinirlere baskı yapması sonucu bel ağrısı, bacak ağrısı ve hareket kısıtlılığına yol açar. Ameliyatta sinir basısını ortadan kaldırarak hastanın ağrılarını gidermeyi amaçlayan etkili bir cerrahi tedavi yöntemidir.
Karpal tünel sendromu, el bileğindeki sinirin sıkışması sonucu elde uyuşma, ağrı ve güçsüzlüğe yol açan bir sinir sıkışması hastalığıdır.
Düşük Ayak Nedir?
Düşük ayak, ayak bileğini yukarı kaldıran kasların zayıflığı veya sinir hasarı nedeniyle ayağın yürürken sürüklenmesine yol açan nörolojik bir durumdur.
Bel fıtığı ameliyatı, sinir üzerindeki baskıyı mikrocerrahi yöntemle kaldırarak ağrı, uyuşma ve güç kaybını hızlı şekilde azaltmayı amaçlayan etkili bir tedavidir.
Boyun fıtığı ameliyatı, omurilik ve sinir kökü baskısını mikrocerrahi veya ön servikal diskektomi yöntemleriyle gidererek ağrı, uyuşma ve kol güçsüzlüğünü hızlı şekilde azaltmayı amaçlayan güvenilir bir tedavidir.

Bel Kayması Ameliyatı Kaç Günde İyileşir?
Bel kayması ameliyatı, kaymış omurların vida–plak sistemleriyle yeniden hizalanıp sabitlenerek sinir basısının giderilmesini ve ağrı ile hareket kısıtlılığının kalıcı olarak düzeltilmesini amaçlayan etkili bir cerrahi tedavidir.
